Delegowanie pracownika na terytorium Polski

11.09.2017
Nasi partnerzy chcą wydelegować pracownika z Chin do pracy w  Polsce na podstawie oddelegowania - wizy D. Czy taki pracownik i/lub jego firma płaci w Polsce jakieś podatki ? Jaka jest procedura odnośnie uzyskania karty pobytu na podstawie oddelegowania dla osoby, która już ma pozwolenie na pracę a jaka dla osoby bez takiego pozwolenia?
Daria
 
Jak domniemam pytanie dotyczy uzyskania zezwolenia na pracę na terytorium Polski typu D. Przedmiotowe zezwolenie jest wydawane cudzoziemcom którzy wykonują pracę u pracodawcy zagranicznego, nieposiadającego oddziału, zakładu lub innej formy zorganizowanej działalności na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej i jest delegowany na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej w celu realizacji usługi o charakterze tymczasowym i okazjonalnym (usługa eksportowa).
 
W pierwszej kolejności postaram się przybliżyć określenie „usługi o charakterze tymczasowym i okazjonalnym” albowiem bardzo często pojęcie to jest w sposób niewłaściwy rozumiane co w konsekwencji powoduje wydanie decyzji odmownej. Ustawa o promocji zatrudnienia i instytucjach rynku pracy nie definiuje pojęć "tymczasowy" i "okazjonalny", nie wskazuje też w jaki sposób należy je interpretować. Stąd też w ocenie Sądu, dla prawidłowej oceny warto w pierwszej kolejności przytoczyć definicje tych pojęć zawarte w Słowniku Języka Polskiego. Przez "tymczasowy" należy więc rozumieć: mający istnieć tylko przez najbliższy, przez krótki czas, nie na stałe, czasowy, przejściowy, prowizoryczny i nie stały (por. Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod red. Prof. Stanisława Dubisza, Tom 4, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2003 r., str. 176-177). Natomiast pojęcie "okazjonalny" należy rozumieć jako: odnoszący się do określonej okazji - okoliczności, sytuacji, wywołany przez nią, dostosowany do niej, okolicznościowy, nieczęsto się zdarzający, spotykany, widywany rzadko, od czasu do czasu, przypadkowo, rzadki, okazyjny (por. Uniwersalny Słownik Języka Polskiego pod red. Prof. Stanisława Dubisza, Tom 2, Wydawnictwo Naukowe PWN Warszawa 2003 r., str. 1222). Z przytoczonych definicji wynika, iż oba pojęcia dotyczą sytuacji wyjątkowych, rzadkich i krótkotrwałych.
 
Procedura uzyskania zezwolenia na pobyt czasowy w celu wykonywania pracy dla Cudzoziemca, który posiada zezwolenia na pracę, jak również dla cudzoziemca który takiego zezwolenia nie posiada jest zbliżona. W pierwszej kolejności Cudzoziemiec w okresie legalnego pobytu w Polsce winien złożyć wniosek na formularzu o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce do Wojewody właściwego dla jego miejsca zamieszkania. Do wniosku należy załączyć dowód wniesienia opłaty skarbowej w wysokości 440 złotych, 4 zdjęcia paszportowe, Załącznik do wniosku podpisany przez osobę uprawnioną do reprezentacji pracodawcy wraz dokumentami potwierdzającymi to uprawienie, informację starosty o braku możliwości zaspokojenia potrzeb kadrowych na polskim rynku pracy a jeżeli osoba posiada zezwolenie na pracę to to zezwolenie. Wniosek powinien być złożony przez Cudzoziemca osobiście, ponadto w trakcie składania wniosku Cudzoziemiec zobligowany jest do okazania ważnego dokumentu podróży (paszportu) oraz złożenia odcisków linii papilarnych. W trakcie postępowania ponadto Cudzoziemiec musi uzupełnić akta sprawy m.in. o dokument potwierdzający posiadanie tytułu prawnego do lokalu mieszkalnego, umowy na podstawie której będzie wykonywana praca oraz dowodu posiadania ubezpieczenia obejmującego pobyt w szpitalu.
 
W myśl art. 32 ust. 6 ustawy z 26 lipca 1991 r. o podatku dochodowym od osób fizycznych pracodawca nie pobiera zaliczek na PIT od dochodów uzyskanych przez pracownika z pracy wykonywanej poza terytorium Polski, pod warunkiem że dochody te podlegają lub będą podlegać opodatkowaniu za granicą. Zgodnie z podejściem prezentowanym w aktualnych interpretacjach organów podatkowych, pracodawca odstępuje od poboru zaliczek, gdy w świetle właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania dochód pracownika może być opodatkowany w kraju oddelegowania. Zdaniem organów podatkowych dla wstrzymania poboru zaliczek na PIT w Polsce nieistotna jest okoliczność, czy w państwie oddelegowania pracodawca i/lub pracownik realizują obowiązki podatkowe wynikające z przepisów obowiązujących w tym państwie (np. interpretacja dyrektora Izby Skarbowej w Poznaniu z 26 lipca 2016 r., nr ILPB1/4511-1-497/16-5/PP). Tym samym, punktem wyjścia dla oceny obowiązków pracodawcy jako płatnika zaliczek na PIT w Polsce powinna być każdorazowo ocena postanowień właściwej umowy o unikaniu podwójnego opodatkowania.
 
Natomiast zgodnie z art. 5 ust. 2 Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych nie podlegają ubezpieczeniom społecznym określonym w ustawie obywatele państw obcych, których pobyt na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie ma charakteru stałego i którzy są zatrudnieni w obcych przedstawicielstwach dyplomatycznych, urzędach konsularnych, misjach, misjach specjalnych lub instytucjach międzynarodowych, chyba że umowy międzynarodowe stanowią inaczej. Jak wyjaśnił Sąd Najwyższy w wyroku z dnia 6 września 2011 roku w sprawie o sygnaturze I UK 60/11 zakresem podmiotowym art. 5 ust. 2 Ustawy o systemie ubezpieczeń społecznych są objęci zarówno obywatele państw obcych zatrudnieni w placówkach wymienionych w tym przepisie (niezależnie od charakteru ich pobytu na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej), jak również obywatele państw obcych niezatrudnieni w takich placówkach, o ile tylko ich pobyt na obszarze Rzeczypospolitej Polskiej nie miał charakteru stałego.
 
W razie dodatkowych pytań pozostaję do Pani dyspozycji.
komentarze
Twój komentarz
Email
Imię