Pozostawienie wniosku bez rozpoznania

02.10.2017
Pozostawienie wniosku bez rozpoznania jest na ogół bardzo dużym problemem dla Cudzoziemca gdyż często pozostawienie wniosku bez rozpoznania o pobyt czasowy, pobyt stały skutkuje, iż pobyt Cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej staje się nielegalny. W niniejszym artykule postaram się przybliżyć co w takiej sytuacji zrobić. Nie mniej sugeruję nie podejmowanie działań na własną ręką a zgłoszenie się do prawnika np. do nas poprowadził dalej sprawę.
 
ZAWIADOMIENIE O POZOSTAWIENIU WNIOSKU BEZ ROZPOZNANIA
 
W sytuacji gdy otrzymamy zawiadomienie o pozostawieniu wniosku bez rozpoznania w pierwszej kolejności należy przeanalizować czy nasz pobyt w dniu otrzymania zawiadomienia jest jeszcze legalny. Należy w tym miejscu pamiętać, iż cudzoziemiec składa wniosek o udzielenie mu zezwolenia na pobyt czasowy osobiście, nie później niż w ostatnim dniu jego legalnego pobytu na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Jeżeli termin na złożenie wniosku o udzielenie cudzoziemcowi zezwolenia na pobyt czasowy został zachowany i wniosek nie zawiera braków formalnych lub braki formalne zostały uzupełnione w terminie pobyt cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej uważa się za legalny od dnia złożenia wniosku do dnia, w którym decyzja w sprawie udzielenia zezwolenia na pobyt czasowy stanie się ostateczna.
 
Niezależnie od decyzji co do podjęcia działań co do wniosku pierwotnego, jeżeli pobyt Cudzoziemca w Polsce jest jeszcze legalny należy niezwłocznie złożyć kolejny wniosek o udzielenie zezwolenia na pobyt czasowy w Polsce. Zanim Szef Urzędu Do Spraw Cudzoziemców rozpozna nasze inne wnioski np. ponaglenie czy też wniosek o przywrócenie terminu może okazać się, iż okres legalnego pobytu minął co w przypadku wydania decyzji odmawiającej nam np. przywrócenia terminu do uzupełnienia braków formalnych będzie stanowiło duży problem a w większości przypadków skutkowało koniecznością opuszczenia terytorium Polski z zakazem ponownego wjazdu na okres minimum 6 miesięcy.
 
WNIOSEK O PRZYWRÓCENIE TERMINU
 
Zgodnie z Kodeksem Postępowania Administracyjnego w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy. Prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Jednocześnie z wniesieniem prośby należy dopełnić czynności, dla której określony był termin.
 
Jak wskazuje się w orzecznictwie zgodnie z art. 58 § 1 Kpa organ obowiązany jest przywrócić termin, jeżeli jego uchybienie nastąpiło bez winy zainteresowanego i brak winy zostanie przez stronę uprawdopodobniony. Z treści art. 58 § 1 Kpa wynika, że strona, która uchybiła terminowi powinna uprawdopodobnić stosowną argumentacją swoją staranność oraz fakt, że przeszkoda była od niej niezależna.
 
Warto zauważyć iż pzywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, gdy strona (jej pełnomocnik) dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa, gdyż brak winy powinien być oceniany w sposób uwzględniający obiektywny miernik staranności, jakiej można wymagać od strony dbającej należycie o własne interesy i przy braniu pod uwagę także uchybień spowodowanych nawet lekkim niedbalstwem.
 
W tym miejscu szczególnie przestrzegam przed korzystaniem z usług osób, które co prawda oferują swoje usługi w zakresie obsługi prawnej Cudzoziemców jednak nie posiadają wykształcenia prawniczego, nie posiadają stacjonarnych biur czy też zarejestrowanej działalności gospodarczej. Przed powierzeniem swoich sprawa innej osobie nie wachajmy się o poproszenie aby osoba okazała nam dokumenty potwierdzające, iż uzyskała tytuł magistra prawa w Polsce. Najlepiej gdy pełnomocnik posiada dokumenty potwierdzające, iż jest wpisany na listę radców prawnych lud adwokatów co z pewnością zapewni najwyższy poziom obsługi.
 
PONAGLENIE
 
Inną sytuacją z jaką możemy mieć do czynienia to sytuacja gdy organ w sposób nieprawidłowy wezwał nas do uzupełnienia braków formalnych lub braki te pomimo ich uzupełnienia w terminie nie zostały uwzględnione. W takiej sytuacji organ pomimo, iż powinien prowadzić postępowanie w sprawie go nie prowadzi.
 
Stronie służy prawo do wniesienia ponaglenia, jeżeli:
1) nie załatwiono sprawy w terminie określonym w art. 35 lub przepisach szczególnych ani w terminie wskazanym zgodnie z art. 36 § 1 (bezczynność);
2) postępowanie jest prowadzone dłużej niż jest to niezbędne do załatwienia sprawy (przewlekłość).
Ponaglenie zawiera uzasadnienie. Ponaglenie wnosi się do organu wyższego stopnia za pośrednictwem organu prowadzącego postępowanie lub do organu prowadzącego postępowanie - jeżeli nie ma organu wyższego stopnia.
 
Przez bezczynność należy rozumieć istniejący obiektywnie stan niewydania decyzji mimo upływu terminu załatwienia sprawy – niezależnie od przyczyny przekroczenia terminu oraz niezależnie od tego, czy jest to termin ustawowy, czy wyznaczony przez organ administracji (por. np. uzasadnienie uchwały składu siedmiu sędziów NSA z 25 listopada 2013 r., I OPS 12/13, LEX nr 1391606).
 
O bezczynności organu administracji można zatem mówić wówczas, gdy w prawnie ustalonym terminie organ ten nie podejmuje żadnych czynności w sprawie lub wprawdzie prowadzi postępowanie, ale mimo istnienia ustawowego obowiązku nie kończy go wydaniem w terminie decyzji, postanowienia lub innego aktu ani nie podejmuje innej stosownej czynności. Dla oceny zasadności zarzutu bezczynności nie mają znaczenia powody, dla których wymagane prawem czynności lub akt nie zostały podjęte. Celem kwestionowania bezczynności organu jest bowiem przede wszystkim wymuszenie na organie administracji załatwienia sprawy. Zarzut bezczynności uzasadnia zatem nie tylko niedotrzymanie terminu załatwienia sprawy, lecz także odmowa wydania aktu mimo istnienia ustawowego obowiązku, choćby organ mylnie sądził, że załatwienie sprawy nie wymaga wydania aktu. Dla stwierdzenia bezczynności organu konieczne jest więc ustalenie, czy organ administracji był w danej sprawie zobowiązany do wydania decyzji lub innego aktu albo do podjęcia czynności. Pojęcie bezczynności odnosi się zatem nie tylko do przekroczenia terminu załatwienia sprawy, lecz także do kwestii istnienia normy ustawowej zobowiązującej i równocześnie upoważniającej organ do działania.
komentarze
Twój komentarz
Email
Imię